![\"Image\"](\"http:\/\/hansfietsen.files.wordpress.com\/2014\/06\/img_1063.jpg\")
<\/a><\/p>\nEigenlijk is het de blauwe, rode en witte trui.<\/p>\n
Wegkapitein<\/p>\n Bergkoning<\/p>\n Beste jongere met de witte trui<\/p>\n Sfeerimpressies.<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a>\u00a0<\/a>\u00a0<\/a><\/p>\n
De zwaarste etappe in Duitsland, maar ook de\u00a0 mooiste, denk ik, al was het langs de Rijn ook prachtig en heerlijk.\u00a0131 km, 21,2 km gemiddeld. Lange, behoorlijk steile beklimmingen en warm. Van T\u00fcbingen tot H\u00f6chsten bij de Ilmensee. Daar kregen we een prachtig uitzicht op de Bodensee en de contouren van de Alpen. Dat zag er in de verte al zeer indrukwekkend uit.\u00a0In Nederland en langs de Rijn reed ik meestal vooraan en Sacha achteraan, maar hier in de heuvels en bergen\u00a0rijdt Sacha me fluitend voorbij en in de vernieling. Hij is een topklimmer, perfect ervoor gebouwd. Als het maar even omhoog gaat, vliegt ie er alweer voorbij, in de afdaling haal ik ze dan weer zonder trappen in en moet zelfs nog bijremmen om niet tegen ze\u00a0aan te rijden, ben minstens 10 kilo te zwaar voor het echte klimwerk.\u00a0Ik merk echter dat ik mijn adem en spieren begin te vinden in de klim en af en toe haalde ik\u00a0ze vandaag ook in.
\nTim is\u00a0telkens zo’n beetje\u00a0‘in between’. Ik heb de gele trui, Tim de groene en Sacha de bolletjestrui.
\nOp een gegeven moment hield het fietspad op en werd begroeid bos met een vage aanduiding van wat een fietspad zou moeten zijn. Fietspad is een zeer ruim begrip hier. Dat maakt het ook wel spannend en afwisselend, maar erg veeleisend voor de banden. Vandaag weer twee lek. Er bleek geen velglint in\u00a0het achterwiel van Tim\u00a0te zitten.
\nWe staan nu aan de Bodensee en gaan overmorgen de Alpen in.<\/p>\n
Eigenlijk is het de blauwe, rode en witte trui.<\/p>\n Wegkapitein<\/p>\n Bergkoning<\/p>\n Beste jongere met de witte trui<\/p>\n Sfeerimpressies.<\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a><\/p>\n<\/a>\u00a0<\/a>\u00a0<\/a><\/p>\n